(1136 S. K. m. 166)
Dava: Dava dilekçesinde 95.750.000 lira alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Davada; Avukat olan davacının 14.1.1997 tarihli ücret sözleşmesi gereğince tahliye davası açtıktan sonra bu ücret sözleşmesinin dışında aynı taşınmaza yönelik ikinci bir tahliye davası daha açtığı ve ayrıca icra takibi ile de davalının kiracısından 460.000.000 lirayı tahsil ederek davalıya verdiği, buna rağmen ikinci tahliye davası ve icra takibinden kaynaklanan vekalet ücretlerinin davalı tarafından kendisine ödenmediği ileri sürülüp fazlaya ilişkin hak saklı kalmak üzere toplam 95.750.000 lira vekalet ücretinin tahsili istenilmiştir.
Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak; davalı vekili 13.4.1998 günlü davaya karşı savunmalarını içeren dilekçesinde icra takip dosyası ile 460.000.000 lira kira alacağının tahsil edildiğini ve davacının vekalet ücretini kestikten sonra kalan parayı davalıya ödediğini, davacının bu dosya için tekrar ücret talebinin haksız olduğunu beyan etmiştir.
Avukatlık Kanununun 166. maddesi mucibince; Avukat, müvekkili tarafından verilen veya onun namına aldığı malları, parayı ve diğer her türlü kıymetleri Avukatlık Ücreti ve giderin ödenmesine kadar, kendi alacağı nispetinde elinde tutabilir. Davacı icradaki kira alacağı için tahsil ettiği parayı müvekkiline vekalet ücretini kesmeden ödediğini iddia ettiğine göre; bu iddiasını ispatlamalıdır. Avukatlık Kanununun 166. maddesi hükmü gereğince, kesmeden ödeme yapıldığına ilişkin davacının delilleri toplanmalı yerine göre yemin hakkı hatırlatılmalı, delillerin birlikte değerlendirilmesinden sonra bu kısmın reddi veya kabulü yönünde hüküm kurulmalıdır.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.12.1998 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy