(6245 S. K. m. 45)
Dava: Dava dilekçesinde 54.700.000 lira alacağın ödeme tarihinden itibaren yasal faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüyle alacağın öğrenme tarihinden itibaren faiziyle birlikte tahsili, fazlaya ilişkin talebin reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.
Karar: Davacı vekili, kurum personeli (Kütahya Köy Hizmetleri İl Müdürü) olan davalının Kütahya'dan Eskişehir'e, Eskişehir'den Kütahya'ya tayin olması nedeniyle 6245 sayılı Harcırah Kanunu 45 inci maddesi uyarınca gerçeğe aykırı beyanname düzenleyerek çocukları için aldığı toplam 54.700.000 lira görev yolluğunun çocuklarını birlikte götürüp getirmemesi nedeniyle istirdaden tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı cevap vermeyerek davayı reddetmiştir.
Mahkemece tahkikatta dinlenen tanık beyanları ödeme belgesi ve temerrüt ihtarnamesi üzerinde yaptırılan bilirkişi incelemesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili tarafından dosyaya sunulan davalının temerrüt ihtarnamesine verdiği cevap dilekçesinde, konuyla ilgili olarak idare mahkemesine 20.8.1998 tarihinde 1998/745 nolu dosyayla dava açtığı ve mahkemenin vereceği karara göre işlem yapılması savunması üzerinde durularak dosya sonucu araştırılmadığı gibi, gerçeğe aykırı beyanda bulunarak fazla harcırah almaktan müfettiş tahkikatı sonucu düzenlenerek İl İdare Kuruluna gönderilen fezleke üzerine yapılan işlem sonucu da belirlenmemiştir.
Dosyaya sunulan karar örneklerinden; Eskişehir İdare Mahkemesinin 1998/745 sayılı davası sonunda; davalının çocukları için ödenen 54.700.000 lira harcırahın iadesi istemine dair işlemin iptaline karar verildiği ve bu kararın Danıştay 5. Dairesinin 5.11.1999 gün 1999/2853-3352 sayılı kararıyla onanmakla kesinleştiği, yine gerçeğe aykırı beyanda bulunarak fazla harcırah almaktan il idare kuruluna gönderilen fezleke nedeniyle yapılan tahkikat sonucunda Harcırah Kanunu hükümlerine göre naklen atamalarda harcırah ödenebilmesi için eş ve çocukların birlikte ve aynı zamanda gitmelerini öngören açık hüküm bulunmadığından meni muhakeme kararı verildiği anlaşılmaktadır.
O halde, davanın sonucuna etkili olabilecek bu dava dosyalarının celbi ile tüm deliller toplanarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik incelemeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün HUMK. nun 428 inci maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 21.12.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy