(743 S. K. m. 162) (4721 S. K. m. 197)
Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.
Dava dilekçesinde, davalının müşterek haneyi terk ederek dört aydır başka bir kadınla beraber yaşadığı iddia edilerek tedbir nafakası talep edilmiş, mahkemece davalının halen babası evinde olan davacıya bakıp bakmadığı konusunun tam olarak kanıtlanmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.
743 Sayılı Medeni Kanunun 162/1. Maddesi "Karı kocadan her biri, müşterek hayatın devamı yüzünden, sıhhati, şöhreti veya işinin terakkisi ciddi surette tehlikeye düştüğü müddetçe ayrı bir mesken edinebilir" (4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu md.197/1) hükmünü, 162/3 maddesi de "Karı kocadan her biri talep eder ve ayrı yaşamak keyfiyeti haklı olursa hakim hangisi tarafından diğerinin iaşesi için ne miktar muavenette bulunacağını tayin eder" (4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu md. 197/2) hükmünü getirmiştir.
Davalının 6.3.2002 tarihli dilekçesi ve tanık beyanlarından davalının başka bir kadınla beraber yaşadığı anlaşılmaktadır.
O halde mahkemece, davacının ayrı yaşamakta haklı olduğu kabul edilerek, yukarıda anılan yasa maddeleri uyarınca, tarafların sosyal ve ekonomik durumlarına uygun olarak davacının geçinmesine yetecek aynı zamanda davalının geliri ile orantılı tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçelerle davanın reddedilmiş olması doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.11.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy