(1580 S. K. m. 15)
Dava ve Karar: Dava dilekçesinde müdahalenin men'i, büfenin kaldırımdan kaldırılması masrafların davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.
Davada, davacı Belediyeye ait kaldırımı Belediye Encümen kararı ve kira sözleşmesi ile 1.2.1999 tarihinde kiraya verilmiş ise de, kira süresi 31.1.2000 tarihinde sona ermekle Belediye Encümen Kararı ile tahliye edilmesine karar verildiği için davalının müdahalesinin men'i ile haksız şagil durumuna düşen davalıya ait büfenin bu yerden kaldırılması talep ve dava olunmuştur. Davalı cevap vermemiş, mahkemece taraflar arasında kira sözleşmesi bulunmakla davalı fuzuli şagil olarak değerlendirilemeyeceğinden davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosya içeriğinden; Belediye Encümen Kararı ile davacı Belediye'ye ait kaldırımın, geçici yapı niteliğinde büfe yapılmak üzere davalıya kiraya verildiği, ancak kiralama işleminin usulsüz olduğu kontrolör uyarısından anlaşılmakla 2886 sayılı Yasa uyarınca ihale ile kiralanmak üzere açık artırmaya çıkılmış ise de, katılan olmadığı için ihalenin gerçekleştirilemediği ve bu nedenle Encümen kararı ile boşaltılmasına karar verildiği, davalının ise Encümen kararının iptali yönünde dava açmadığı anlaşılmaktadır.
1580 sayılı Belediye Yasası'nın 15. maddesi 11.fıkrasına göre yol, park ve meydan gibi kamu malları üzerinde gelip geçmeye engel olmayan ve başkaca sakıncası görülmeyen alanların geçici olarak işgaline izin verilmesi bir yer tahsis işlemidir.
Tahsis üzerine, bu alanlarda kurulan büfenin kiralanmasından sonra sakıncaların ortaya çıkması durumunda, kamu yararı için tahsis işlemi geri alınarak yerin boşaltılması istenebilir.
Bu nedenle; davalının kullanımına bırakılan büfe yerinin tahsis işlemi iptal edilerek geri alındığına ve kira sözleşmesi böylece geçersiz kılındığına göre, olayda uyuşmazlığın artık kiracılık ilişkisi içinde değerlendirilemeyeceğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.11.2002 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy