(4721 S. K. m. 144, 175)
Dava: Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Davacı, boşanma kararından sonra yoksulluğa düştüğünü iddia ederek yoksulluk nafakası talep etmiş, mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiştir.
Davalı kocanın terke dayalı olarak açmış olduğu Kırkağaç Asliye Hukuk Mahkemesinin 1998/151 - 1999/117 sayılı boşanma davası sonunda tarafların boşanmalarına karar verildiği anlaşılmaktadır.
Medeni Kanunun 144. maddesinde Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek eş, kusuru daha ağır olmamak şartıyla geçimi için diğer eşten mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir hükmü getirilmiştir. (Türk Medeni Kanunu md.175)
Yoksulluk nafakası talep eden eşin, boşanmadaki kusurunun daha ağır olmaması gerekir.
Boşanma kararı davacı kadının terkine dayalı olarak verilmiştir. Bu nedenle boşanmada daha ziyade kusurludur.
O halde mahkemece boşanma davasında daha ziyade kusurlu olan eşin yoksulluk nafakası talep edemeyeceği dikkate alınmadan nafakaya hükmedilmiş olması doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.12.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy