(743 S. K. m. 144) (4721 S. K. m. 175)
Dava: Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Dava dilekçesinde iştirak nafakasının arttırılması ile birlikte 100.000.000 lira yoksulluk nafakasının hüküm altına alınması istenilmiş, mahkemece iştirak nafakasının arttırılmasına ve eski eş için de yoksulluk nafakasına hükmedilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.
TKM. md. 144 (TMK. md.175)'de boşanma yüzünden yoksulluğu düşecek tarafın, kusuru daha ağır olmamak kaydıyla diğer taraftan nafaka isteyebileceği hükme bağlanmıştır.
Tarafların Nevşehir 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 1998/370-372 sayılı dava dosyası ile anlaşmalı olarak boşanmalarına karar verildiği orada davacı eşin yoksulluk nafakası istemediğini beyan ettiği anlaşılmaktadır.
Yoksulluk nafakasına hükmedilebilmesi için, nafaka isteyenin boşanma anında, boşanma sebebiyle yoksulluğa düşeceğinin anlaşılması gerekir. Boşanma davası sırasında yoksulluk nafakası istemediğini beyan eden davacının boşanma nedeniyle yoksulluğa düşmeyeceğinin kabulü için yeterli delil teşkil eder.
O halde yoksulluk nafakasına ilişkin isteminin reddine karar vermek gerekirken, kısmen kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 8.10.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy