(1086 S. K. m. 428)
Dava dilekçesinde 68.000.000.000 lira ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü (3.920.000.000 TL) cihetine gidilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.
Davacı, (Konya Büyükşehir Belediye Başkanlığı) davalı (Ö. Tur. Tic. A.Ş.) lehine tesis edilen intifa müddetinin 27.06.1999 tarihinde sona ermesine rağmen taşınmazın tahliye ve teslim edilmediğinden söz ederek 27.12.1999-27.08.2001 tarihleri arasında (davalı ödemeleri düşüldükten sonra) tahakkuk eden 68.000.000.000 lira ecrimisilin tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davalı tarafın ödemeleri düşüldükten sonra bakiye 3.920.000.000 lira ecrimisilin tahsiline karar verilmiş olup, hüküm taraf verillerince temyiz edilmiştir.
Ecrimisil, kötüniyetli sagilin ödemekle sorumlu bulunduğu tazminat olup enazı kira geliri, en çoğu ise tam gelir yoksunluğudur.
Yerleşmiş yargısal ilkeler doğrultusunda kesinleşen önceki dönemin ecrimisil miktarına Toptan Eşya Fiyat Endeksinin (TEFE'nin) tamamı yansıtılmak suretiyle belirlenecek miktardan az olmamak koşuluyla bulunacak ecrimisilin hüküm altına alınması gerekir.
Dava dosyası içinde delil olarak bulunan önceki 6 aylık döneme ilişkin kesinleşen Konya 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2000/3 Es-2001/179 K. sayılı dosyasında 27.06.1999 tarihinden 27.12.1999 tarihine kadar aylık ecrimisil (1.750.000.000 lira) olarak kesinleşmiştir. Bu miktara Toptan Eşya Fiyat Endeksinin tamamı yansıtılarak bulunacak miktardan az olmamak kaydıyla ecrimisil hesabı yapılmak suretiyle hesaplanacak miktara hükmedilmesi gerekirken aylık (01.01.2001-27.08.2001 tarihleri için) 2.362.500.000 liranın neye göre ve nasıl hesaplandığı anlaşılamamaktadır.
Bilirkişinin görüşünün dayandığı tüm bilgi ve verilerin raporda gösterilmesi zorunludur. Ancak bu şekilde hazırlanan raporun Yargıtay denetimine açık olduğu kabul edilmelidir.
Dava konusu yerin emsallerle kıyaslanması yapılmamış olup, dayanılan bilgi ve veriler değerlendirilmemiştir. Bu nedenle, rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.
Mahkemece yukarıda açıklandığı şekilde bilirkişi raporu alındıktan sonra hüküm kurulması gerekirken yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.10.2003 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)