(6570 S. K. m. 1, 4) (818 S. K. m. 19)
Dava: Dava dilekçesinde kira parasının 01.01.1999 gününden başlayarak aylık 3.195.000.000 lira olarak tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile aylık kira parasının 1.237.500.000 TL olarak tespiti cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Davacı ( Vakıflar Genel Müdürlüğü ), 01.01.1999 tarihinden itibaren aylık kiranın 3.195.000.000 lira olarak tespitini istemiş, mahkemece 1.237.500.000 lira olarak kira parasının tespitine karar verilmiştir.
Taraflar arasında 4331 sayılı yasa uyarınca 28.04.1998 tarihinden geçerli olmak üzere 8 ay 3 gün süreli kira sözleşmesi düzenlenmiştir. Yeni yapılan bu sözleşme eski sözleşmelerin devamı niteliğinde kabul edilemez. Buna göre 28.04.1998 tarihli sözleşme 6570 sayılı yasanın 11. maddesi uyarınca dönem sonunda 1 yıl uzamıştır. İşbu sözleşmenin özel koşullarının 5. maddesi gereğince kira artış şartı kabul edilmiş olup, buna göre " kira dönemi sonunda, geçen yılın aynı ayına göre Devlet İstatistik enstitüsünce belirlenen 12 aylık Toptan Eşya Fiyat Endeksinden az olmamak üzere, rayiç ve emsal değer dikkate alınarak yeni kira bedeli belirlenecektir".
İstem, serbest iradeyle rayiç kira bedeli üzerinden yapılan sözleşme süresini takip eden ilk döneme ilişkin olup, tarafların sözleşme serbestisine uygun olarak kararlaştırıldıkları kira artış şartı dikkate alınmak zorundadır.
Mahkemece yapılacak iş, 28.04.1998 tarihinde Toptan Eyşa Fiyat Endeksindeki artış oranını asgari had olarak değerlendirip, emsal ve rayice göre yeni dönem kira bedelini belirlemek, aksi takdirde yani ( emsal ve rayice göre belirlenen miktar Toptan Eşya Fiyat endeksindeki artış oranından az ise ) bu kez Toptan Eşya Fiyat Endeksindeki artışa göre yeni dönem kira parasını tespit etmektir.Yukarıda açıklanan araştırma yapılmadan endekse göre karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy