(6570 S. K. m. 11) (818 S. K. m. 263)
Dava: Dava dilekçesinde kira parasının 1.8.2002 gününden başlayarak aylık 522.784.000 lira olarak tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay Kararı
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.
Davada, 1.8.2002 tarihinden başlayan döneme ilişkin aylık kira parasının tespiti istenmiştir.
Mahkemece, davanın dönem başladıktan sonra açıldığı ve davalıya dönem başlangıcından 15 gün önce eline geçecek şekilde ihtarname gönderilmediği gerekçe gösterilerek dava reddedilmiştir.
Taraflar arasındaki kira sözleşmesi 1.8.1998 başlangıç tarihli ve 1 yıl sürelidir. Kira sözleşmesinin özel koşullarında (2/A. md.) "Kira başlangıcından itibaren bir takvim yılı geçtikten sonra, tekrar bir yıllık kiralama söz konusu olduğu takdirde, yeni dönem için kira bedeli, en son tahakkuk ettirilen kira bedeline % 90 ilave edilerek bulunacak bedeldir. Takip eden yıllarda da aynı yöntem uygulanacaktır." şeklinde ifade edilen şart mevcuttur. Sözleşmedeki bu şart, tarafların yenilenen dönemde de artış iradesini yansıtmaktadır.
Böyle bir şart, 21.11.1966 gün ve 19/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında anılan ihtarın hukuksal önemini ortadan kaldırmaktadır. Başka bir ifade ile, sözleşmede böyle bir şartın kabul edilmesi halinde, kiralayan ihtar çekmeye gerek kalmaksızın, o dönem içinde kira parasının tespiti için dava açabilir.
Dava konusu olayda 11.8.2002 yılı kira bedelinin tespiti istenmiştir. Bu durumda 21.10.1992 tarih ve 1992/3-479 - 1992/616 sayılı Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Kararına göre dönem bitimine (davada 1.8.2003 tarihine) kadar dava açılıp kira parasının tespiti istenebilir ki, olayda dava tarihi 1.4.2003 olmakla dava dönem içinde açılmıştır.
Yukarıda sözü edilen ilke dikkate alınmaksızın, ihtar yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Mahkemece yapılacak iş, 1.8.2002 tarihinden başlayan dönem için kira parasını tespit etmek olmalıdır.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.11.2003 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy