(6570 S. K. geç. m. 5) (4792 S. K. m. 19)
Dava: Dava dilekçesinde kira parasının 1.1.2002 gününden başlayarak aylık 150.000.000 lira olarak tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Davada, 1.1.2002 dönemi kira parasının aylık 150.000.000 lira olarak tespiti istenilmiştir.
Mahkemece, davacı S.S.Kurumunun Devlet İhale Kanununa göre artış isteyebileceği gerekçesi ile davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm süresinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Oysa; 8.12.1993 tarih ve 21782 Sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 3917 Sayılı yasanın 7.maddesi ile 6570 Sayılı Gayrimenkul Kiraları Hakkındaki Kanuna geçici 5.madde eklenmiştir. Bu maddeye göre; Sosyal Sigortalar Kurumuna ait gayrimenkul kiralarının rayiç ve emsal bedel üzerinden tespiti ile, yılda bir defa Devlet İstatistik Enstitüsü Tüketici Fiyat Endeksindeki artış oranından az olmamak üzere rayiç ve emsal değere yükseltileceği belirtilmiştir.
Yine, 7.6.1994 tarih ve 21953 Sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 3995 sayılı kanunla değişik, 4792 Sayılı Kanunun 19.maddesi 2.fıkrasında da; kurumun sahibi olduğu gayrimenkullerin kira bedellerinin her yıl Devlet İstatistik Enstitüsü Tüketici Fiyat Endeksindeki artış oranlarından az olmamak üzere rayiç veya emsal değerle belirleneceği ifade edilmiştir. Buna paralel olarak, 31.10.2000 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren S.S.K.Taşınmazlar Yönetmeliğinin 50.maddesinde de; kurumun sahibi olduğu taşınmazların kira bedellerinin Devlet İstatistik Enstitüsü Tüketici Fiyat Endeksindeki artış oranından az olmamak üzere rayiç ve emsal değerle belirleneceği düzenlenmiştir.
O halde mahkemece, yukarıdaki yasa hükümleri dikkate alınarak 1.1.2002 tarihinde başlayan yeni dönem kira parası; bir önceki dönem kira parasının D.İ.E.Tüketici Fiyat Endeksindeki ( TÜFE ) artış oranından az olmamak üzere rayiç ve emsal değere göre artırılmak suretiyle tespiti gerekmektedir.
Sonuç: Açıklanan nedenlerle eksik inceleme ve itibar edilmeyen gerekçe ile davanın reddi cihetine gidilmesi doğru görülmemiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy