(6570 S. K. m. 5, 11) (818 S. K. m. 248)
Dava: Dava dilekçesinde kira parasının 1.5.2003 gününden başlayarak aylık net:1.250.000.000 lira olarak tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile aylık kira parasının net:1.184.000.000 lira olarak tespiti cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Davada, 1.5.2003 tarihinden başlayan döneme ilişkin aylık kira parasının tespiti istenmiştir.
Taraflar arasındaki kira sözleşmesi 1.5.2000 başlangıç tarihli olup, "5 yıl" sürelidir. Daha sonra sözleşmeye ek olarak düzenlenen protokolle "..aylık kira bedelinin 1.4.2001 tarihinden başlayacak ikinci yıl için 525.000.000 lira, üçüncü yıl %25 artışlı olarak sabitlendiği, mütakip yıllar için aylık kira bedelinin tarafların mutabakatıyla belirleneceği..." kararlaştırılmıştır.
Mahkemece, 2.yıl için protokolle belirlenen 525.000.000 lirası %65 oranında artırıldıktan sonra, bulunan miktar TEFE'deki %37,8 oranında artırılmak suretiyle "net:1.184.000.000 lira" kira parasına hükmedilmiştir.
Kira parasının bir bölümünün stopaj, fon kesintileri adı altında vergi dairelerine davacı tarafından ödenmesi, kiraya verenin gelir vergisi yükümlülüğüne ait ve vergi yasalarınca düzenlenen bir konudur.
Yakıt parası, aydınlatma ve temizlik ücreti sigorta veya doğrudan doğruya taşınmazın kullanımından doğan masraf kalemlerinden olmayan vergi kira tespitinde bir unsur olarak dikkate alınamayacağından fon ve vergi stopajı düşülerek kira tespit edilemez.
Bundan ayrı olarak önceki dönem kira parası protokolle belirlendiği gibi %25 artışlı olarak net:656.250.000 lira olarak ödendiğine ve bu konuda ihtilaf bulunmadığına göre, mahkemece bu miktar esas alınmak ve endeks uygulanmak suretiyle kira parasının stopaj ve fon giderleri dahil tespiti gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılarak yüksek kira parası tespiti doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.12.2003 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy