(193 S. K. m. 70) (3065 S. K. m. 1, 8, 10)
Dava: Dava dilekçesinde kira parasının 10.11.2002 gününden başlayarak yıllık 100.000.000.000 lira olarak tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile yıllık kira parasının 78.705.000.000 TL olarak tespiti cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Davada, 10.11.2002 tarihinden başlayan döneme ilişkin yıllık kira parasının tespiti istenmiştir. Taraflar arasındaki kira sözleşmesi 10.11.2000 başlangıç tarihli olup 5 yıl sürelidir. Mahkemece sözleşmede kararlaştırılan kira parası 2001 yılı için % 65 oranında artırılarak belirlenen miktara TEFE deki % 59 artış oranı uygulanmak suretiyle yıllık 78.705.000.000 TL + KDV kira parasına hükmedilmiştir. Gelir Vergisi Kanununun 70. maddesi ile Katma Değer Vergisi Kanununun 1/1-f, 8/1-h ve 10/f md. göre kira geliri elde eden bir kısım kiralayanların Katma Değer Vergisi mükellefi olması ve elde ettikleri kira gelirinin bir bölümünü Katma Değer Vergisi Mükellefi olarak vergi dairelerine ödemeleri vergi yasalarınca düzenlenen bir konudur. Bu nedenle kira parasının içinde Katma Değer Vergisinin de olduğu gözönünde bulundurularak karar verilmesi gerekirken, kira parasından ayrı olarak Katma Değer Vergisinin de tespitine karar verilmesi doğru değildir. Sözleşmenin uzun süreli olması bu yönden sonucu etkilememektedir. Kira parasının KDV dahil olmak üzere tespiti gerekir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy