(6570 S. K. m. 1, 2, 11)
Dava: Dava dilekçesinde kira parasının 1.10.2002 gününden başlayarak aylık 4.293.000.000 lira olarak tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile aylık kira parasının brüt 4.050.000.000 lira olarak tespiti cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, dava dilekçesinde; 1.10.2002 dönemine ait kira parasının aylık brüt 4.293.000.000-TL. olarak tespit edilmesini talep etmiş, mahkemece ( endeksin altında kalacak şekilde ) aylık 4.050.000.000-TL. kira parasının tespitine karar verilmiştir.
Taraflar arasında düzenlenen kira sözleşmesi 01.10.1994 tarihli olup, 1 yıl sürelidir. 01.10.2001 dönemine ait kira parasının mahkemece hak ve nesafet kurallarına göre aylık 2.700.000.000-TL.olarak tespit edildiği ve kararın kesinleştiği anlaşılmaktadır.
Özel nedenleri bulunmadığı ve şartlar değişmediği takdirde hak ve nesafet kurallarına göre tespit edilen 01.10.2001 dönemine ait kira parasına üç dönem arka arkaya % 65 ile sınırlı olmak kaydıyla T.E.F.E.nin yansıtılması suretiyle kira parasının tespit edilmesi gerekir. Bu şekilde tespit edilecek kira parası da hak ve nesafete uygun bir kira parası olduğu ilke olarak kabul edilmeli ve ona göre hüküm kurulmalıdır.
Bilirkişi raporunda dava konusu yerin yeniden kiraya verilmesi halinde aylık 4.500.000.000-TL. kira parası getirebileceği ve %59 oranında T.E.F.E.nin yansıtılması halinde ise aylık kiranın 4.293.000.000-TL. olarak belirlendiği ve kiranın endekse göre tespit edilmesi gerektiği belirtilmiştir.
Bu durumda şartların değişmediği ve özel nedenlerin bulunmadığı anlaşıldığından mahkemece aylık kiranın %59 oranında TEFE'nin yansıtılması suretiyle 4.293.000.000-TL. olarak tespit edilmesi gerekirken yanlış gerekçe ile endeksten daha az olacak şekilde aylık 4.050.000.000-TL. kira parasının tespitine karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.12.2003 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy