(4721 S. K. m. 175, 176) (10.4.1992 gün 7/4 S.YİBK)
Dava: Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Davada, yoksulluk nafakasının 100.000.000 liradan 300.000.000 liraya, iştirak nafakasının ise 100.000.000 liradan 200.000.000 liraya yükseltilmesi talep edilmiştir. Kısa kararda, 100.000.000 lira olan yoksulluk nafakasının 200.000.000 liraya, 100.000.000 lira olan iştirak nafakasının 150.000.000 liraya yükseltilmesine karar verilmiş olmasına karşın, gerekçeli kararda iştirak nafakasının artırılması konusunda hüküm kurulmamıştır.
Kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki bulunmaktadır.
10.4.1992 gün 7/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunması hali bozma nedeni oluşturmaktadır.
Anılan içtihat gereğince kısa kararla bağlı olmaksızın ve dosya münderecatına göre mahkemece bu hususlar göz önünde tutularak vicdani kanaate göre karar verilmelidir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve şimdilik diğer yönlerin incelenmesine mahal olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 30.12.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy