(4721 S. K. m. 176/4)
Dava: Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kâğıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Davada daha önce 40.000.000 lira olarak takdir edilen yoksulluk nafakasının arttırılması istenilmiş, mahkemece önceki kararın kesinleşmesinden bu yana üç aylık bir sürenin geçmiş olduğu gerekçe gösterilerek dava reddedilmiştir.
Medeni Kanunun 145/son maddesi (4721 Sayılı Türk Medeni Kanunun madde 176/4), kendisine yoksulluk nafakası verilen kişinin yoksulluk durumunun kalkması yahut önemli ölçüde azalması halinde istek üzerine nafakanın kaldırılmasına yahut indirilmesine karar verilebileceği gibi değişen durumu dikkate alınarak artırılmaya da hükmedilebileceğini öngörmüştür.
Anılan maddede nafakanın arttırılması davasının açılması belli bir zamanın geçmesine bağlı tutulmamıştır.
O halde mahkemece tarafların değişen sosyal ve ekonomik durumları dikkate alınarak önceki nafakanın hak ve nesafete uygun bir şekilde arttırılmasına karar verilmesi gerekir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 11.3.2003 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy