(4721 S. K. m. 4) (818 S. K. m. 248) (1086 S. K. m. 275)
Dava: Dava dilekçesinde kira parasının 11.10.2001 gününden başlayarak aylık 400.000.000 lira olarak tespiti ve yasal faiziyle tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile aylık kira parasının 326.367.210 lira olarak tespiti cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Davada, 11.10.2001 tarihinden başlayan dönem için aylık kira parasının tespiti istenmiştir.
Mahkemece, hak ve nesafet ilkesi uyarınca aylık 326.367.210.-TL. kira parasına hükmedilmiştir.
Hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda emsal incelemesi yapılmamış; DİE'nün TÜFE, TEFE, Ücretliler Geçinme Endeksi, Efektif Kurlar ve Altın Fiyatları'na göre ayrı ayrı belirlenen miktarların ortalaması alınarak, talep edilen dönem itibarıyla mecurun aylık kirası belirlenmiş ve mahkemece bu miktar, kira parası olarak hüküm altına alınmıştır.
İzlenen bu yöntem Yargıtay'ın kira bedeli saptanmasından kabul ettiği ilkelere ve son içtihatlara uygun değildir.
18.11.1964 gün ve 2/4 Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre kira parası hakim tarafından hak ve nesafet kurallarına göre takdir edilmelidir.
Bunun için yörede oluşan kira paraları, kira sözleşmeleri de getirtilip incelenerek dava konusu yerin nitelikleri ile kiralanan diğer yerlerin nitelikleri karşılaştırılmak suretiyle dava konusu yerin boş olarak kiralanması halinde getirebileceği kira parası hesap edilmeli, bu kira parası hakimce göz önünde bulundurularak hak ve nesafete uygun bir kira parası tespit edilmelidir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 5.6.2003 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy