(4721 S. K. m. 175, 176/4)
Dava: Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Dava dilekçesinde, daha önce hüküm altına alınan yoksulluk nafakasının arttırılması talep edilmiş, mahkemece davalının herhangi bir işte çalışmayıp işsiz olduğu, gelirinin bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddi cihetine gidilmiştir.
Tarafların Ankara 9.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2001/554-538 sayılı dava dosyasında verilen karar ile boşandıkları ve davacı taraf için 80.000.000 lira yoksulluk nafakasına hükmedildiği anlaşılmaktadır.
TMK.nun 175. maddesinde "Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir." hükmü; 176/4. maddesinde de "Tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın arttırılması veya azaltılmasına karar verilebilir." hükmü getirilmiştir.
Davalı vekili mahkemeye vermiş olduğu 25.12.2003 tarihli cevap dilekçesinde müvekkilinin 400.000.000 lira net ücret ile çalıştığını beyan etmiştir. Buna rağmen mahkemece davalının çalışmadığı ve gelirinin olmadığı kabul edilerek dava reddedilmiştir.
O halde mahkemece davalının gelir durumu araştırılarak nafakanın hakkaniyete uygun miktarda arttırılmasına karar verilmesi gerekir.
Dosya içeriğine uygun olmayan gerekçe ile davanın reddedilmiş olması doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.10.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy