(4721 S. K. m. 175)
Dava: Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.
Karar: 1- HUMK'nun 438. maddesi uyarınca davanın niteliği gereği duruşma isteminin reddi gerekmiştir.
2- Davada, anlaşmalı boşanma ile kabul edilen (emekli maaşı olarak ödenen) yoksulluk nafakasının kaldırılması olmadığı takdirde indirilmesi istenilmiş; mahkemece Yargıtay bozma ilamına uyularak nafaka miktarı aylık 400 milyon liraya indirilmek suretiyle hüküm kurulmuştur.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak, taraflar anlaşmalı boşanma sonucunda davalının emekli maaşının yoksulluk nafakası olarak ödenmesini kararlaştırdıklarına göre, değişen şartlarda indirilmiş bulunan nafakanın da tarafların iradelerine uygun şekilde davalının emekli sandığından aldığı emekli maaşından tahsiline karar verilmesi gerekirken sadece nafakanın indirilmesi ile yetinilmesi ve böylece hükmün infazında şüphe ve tereddütlere yol açacak şekilde uygulama yapılması doğru görülmemiştir.
Kabule göre de, dava tarihi olan 30.3.2001'den geçerli indirilerek hükmedilen nafaka miktarı ile davalının o tarihte alabileceği emekli maaşının yeterli olup olmadığı tesbit edilmeden eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.12.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy