(6570 S. K. m. 11) (818 S. K. m. 263)
Dava: Dava dilekçesinde kira parasının 1.9.2003 gününden başlayarak aylık 1.125.000.000 lira olarak tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile aylık kira parasının 727.500.000 TL tespiti cihetine gidilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Davada, 1.9.2003 tarihinden başlayan döneme ilişkin aylık kira parasının tespiti istenilmiştir.
Mahkemece, hak ve nesafet uygulamasına göre aylık 727.500.000 TL kira parasına hükmedilmiştir. Yapılan ilk keşif sonunda alınan bilirkişi raporunda dava konusu yerin boş olarak yeniden kiraya verilmesi halinde aylık 1.110.000 TL kira getirebileceği açıklanmış, tarafların rapora itirazları üzerine ikinci keşif sonunda alınan raporda ise dava konusu taşınmazın boş olarak yeniden kiraya verilmesi halinde aylık 650.000.000 TL kira getirebileceği bildirilmiştir. Mahkemece iki rapor arasındaki farktan yarı oranında artış yapılarak son bilirkişi raporundaki miktara bu bedel ilave edilmek suretiyle kira parası belirlenmiştir.
İzlenen bu yöntem Yargıtay'ın kira bedeli saptanmasına kabul ettiği ilkelere uygun değildir.
Bu nedenle, mahkemece raporlar arasındaki çelişki giderilmeden ve yanlış yöntem izlenerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 3.2.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy