(6570 S. K. m. 9, geçici m. 7) (818 S. K. m. 263)
Dava dilekçesinde kira parasının 1.8.2002 gününden başlayarak aylık 450.000.000 lira olarak tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.
Davada, mecuru 8.11.2002 tarihinde satın alan davacı tarafından, kira parasının 1.8.2002 tarihinden itibaren aylık 450.000.000 lira olarak tespiti istenmiştir.
Mahkemece, davacı tarafından davalıya gönderilen 11.11.2002 tarihli ihtarname ile "sözleşme bitim tarihi olan 1.8.2003 tarihinden itibaren sözleşmenin yenilenmeyeceğini, aylık kiranın 700.000.000 lira olarak ödenmesinin" talep edildiğini, bu durumda ilk malikle yapılan sözleşmenin davacı tarafından da benimsendiği, eski malik tarafından gönderilen ihtara dayanılarak ve geriye dönük olarak tespit istenemeyeceği, davacının ancak satınalma tarihinden sonraki dönem için tespit isteyebileceği gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiştir.
Taşınmazı sonradan satın alan davacı ile davalı arasında yeni bir kira sözleşmesi yapılmadığına ve eski kira sözleşmesini davacı da kabul ettiğine göre (yeni malik, önceki kira sözleşmesine haleftir) kira sözleşmesini yapan ve sözleşmede taraf olan eski taşınmaz sahibinin kira parasının artırılmasına ilişkin ihtarı geçerlidir, yeni malik de bundan yararlanır.
Davacı tarafından gönderilen ihtarnamenin içeriği (sözleşmenin dönem bittiğinde yenilenmeyeceği ve aylık kiranın 700.000.000 lira olarak denmesinin istenmesi) bu halefiyetten kaynaklanan hakları ortadan kaldırmaz.
Olayımızda, davalı yeni dönem başlangıç tarihine itiraz etmemiştir.
Mahkemece, yukarıda belirtilen hususlar gözönünde bulundurularak 1.8.2002 tarihinden başlayan dönemin ekonomik koşulları esas alınmak ve satın alma tarihinden itibaren (8.11.2002) hüküm ifade etmek üzere kira parasının tespiti gerekirken, yazılı gerekçe ile reddi doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.03.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy