(4721 S. K. m. 175)
Dava: Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Dava dilekçesinde red ile sonuçlanan ve kesinleşen boşanma davasında hükmedilen tedbir nafakasının arttırılması talep edilmiş mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiştir.
Boşanma davası açılması nedeniyle hükmedilen tedbir nafakası, davanın reddi kararının kesinleşmesi ile kendiliğinden ortadan kalkmış olur. Bu nedenle halen geçerli olan bir tedbir nafakası bulunmamaktadır. O halde mahkemece daha önce hüküm altına alınan ve o kararın kesinleşmesi ile ortadan kalkan nafakanın arttırılmasına karar verilmiş olması doğru değildir.
Ancak, boşanma davasında davalı kocanın müşterek evin kilidini değiştirmiş olması nedeniyle davacının eve giremediği kabul edilmiştir. Boşanma davasının reddinden sonra davalının davacıyı eve davet ettiği iddia ve ispat edilmediğine göre davacının ayrı yaşama da hakkı vardır. O halde mahkemece tedbir nafakasına hükmedilmiş olmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Sonuç: Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 23.03.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy