(4721 S. K. m. 175, 195) (743 S. K. m. 161) (4722 S. K. m. 20)
Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.
Davada, boşanmakla yoksulluğa düşüldüğü ileri sürülerek bin lira nafakanın 75.000.000 lira yük seltilmesi istenilmiş; mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Öncelikle artırılması istenen önceki nafaka Girasun Sulh Hukuk Mahkemesinin 02.06.1981 gün 23 Esas, 294 sayılı kararına dayanmakta olup bu ilama göre hükmedilen nafaka, evlilik birliği içinda eşin evlilik birliği gereklerini yerine getirmemesi hukuki nedenine dayalı (eski MK.nun 161. maddesi, yürürlükte bulunan TMK. nun ise 195. maddesi kapsamında) tedbir nafakasıdır. Dolayısı ile evlilik birliği ortadan kalktığına göre tarafların boşanmasına dair kararın kesinleşme (26.04.1982) tarihinde tedbir nafakası da sona erecektir. Boşanma sonrasında eş için ancak yoksulluk nafakası ve bununun artırılması sözkonusu olabilir (TMK. md. 175).
Somut olayda boşanma kararı ile veya daha sonra yoksulluk nafakasına hükmedilmemiştir. Bu davada her nekadar boşanmakla yoksulluk nafakası istenildiği düşünülebilir ise de iş bu dava 16.01.2003 tarihinde açılmış olup, 4722 sayılı Türk Medeni Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun 20. maddesine göre en geç 31.12.2002 tarihine kadar dava açılması gerektiği dikkate alındığında istemin süresinde olmadığı anlaşılmaktadır.
O halde artırılması gereken bir nafaka kararı bulunmadığı gibi yoksulluk nafakasının dava koşulları da gerçekleşmediği iş bu dava 16.01.2003 tarihinde açılmış olup, 4722 sayılı Türk Medeni Kanununun yürürlüğü ve uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun 20. maddesine göre en geç 31.12.2002 tarihine kadar dava açılması gerektiği dikkate alındığında istemin süresinde olmadığı anlaşılmaktadır.
O halde artırılması gereken bir nafaka kararı bulunmadığı gibi yoksulluk nafakasının dava koşulları da gerçekleşmediği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.03.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy