(818 S. K. m. 249) (1086 S. K. m. 8)
Dava dilekçesinde kira parasının aylık 300.000.000 liraya indirilerek tespiti, 7.736.000.000 liranın 21.5.2002 tarihinden itibaren %60 faiziyle davalıdan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.
Davacı vekili, davacının 1.5.2001 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli kira sözleşmesi ile kiracı bulunduğunu, davalının sözleşmedeki 9.ve 10.maddelerde yer alan taahhütlerini, gönderilen 17.5.2002 tarihli ihtarnameye rağmen yerine getirmediğini, merdiven otomatiğinin hiç çalışmadığını, çatının akması nedeniyle hassas cihazların kiralanan bir başka yere taşındığını, doğalgaz bağlantısının ise çok geç yapıldığını belirterek, kira bedelinin makable şamil olarak 300.000.000 liraya tenzili ile daha önceden haksız ve fazla ödenen 7.736.000.000 liranın tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup, hükmü davacı vekili temyiz etmektedir.
Davada, kiralananın tam olarak teslim edilmediği ve kullanmaya elverişli tutulmadığı nedeniyle kira bedelinin indirilmesi istenilmiştir. Davanın yasal dayanağı 6570 Sayılı Kanun hükümleri olmayıp Borçlar Kanunun 249.ve onu izleyen maddeleridir.
HUMK'nun 8. maddesinde, Sulh Hukuk Mahkemesinde bakılacak davalar arasında bu işler sayılmamıştır.
O halde, dava konusu uyuşmazlığın değerine göre görevli mahkemenin tayini gerekir. Davanın açıldığı tarihe göre, dava değeri 400.000.000 lirayı geçmektedir. Mahkemece, davaya Asliye Hukuk Mahkemesinde bakılmak üzere dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmek gerekirken, işin esası hakkında hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve şimdilik diğer yönlerin incelenmesine mahal olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.03.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy