(818 S. K. m. 484)
Dava dilekçesinde 200.025.000 lira alacak ve fer'ilerine ilişkin takibe vaki itirazın iptali, inkar tazminatının masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.
Davacı, kira sözleşmesi gereği müşterek borçlu-müteselsil kefil sıfatıyla davalı aleyhinde 200.025.000 lira kira alacağının tahsili için başlatılan takibe vaki itirazın iptali ile inkar tazminatının tahsilini dava ve talep etmiştir.
Mahkemece, davalının sözleşmede müteselsil kefil olduğu, sözleşmenin 9. maddesinde; kefaletin kiracılık ilişkisi sona erinceye kadar devam edeceğinin kararlaştırıldığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.
Dosyada mevcut kira sözleşmesi 5.10.1994 başlangıç tarihli olup, 3 yıl sürelidir. Davalı Ü.D. sözleşmeyi müşterek borçlu-müteselsil kefil olarak imzalamıştır. Ancak, davalı sözleşmeden faydalanmadığından sadece müteselsil kefil olduğunu kabul etmek gerekir.
Kira sözleşmesinin başlangıcı ve bitişi belli olduğuna göre, kefilin kefaletinin belirli süreli olduğunun kabulü gerekir. BK.484. maddesi uyarınca; kefilin sorumlu olacağı miktarın muayyen olması gerekmektedir. Sözleşmenin 9. maddesinde her ne kadar "kefaletin kiracılık ilişkisi sona erinceye kadar süreceği" yer almış ise de; HGK 13.11.1996 tarih ve 1992/12589 sayılı kararı gereğince, kefaletin süresiz olduğuna dair bu koşul da geçersizdir.
O halde kira sözleşmesindeki borç belli olmakla, kefilin sorumluluğunun bu borçla sınırlı olduğunun kabulü gerekir. Mahkemece, bundan zuhul edilerek uzayan kira döneminde belli olmayan borçlardan da kefilin sorumlu tutulması ve itirazının iptaline karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.2.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy