(4721 S. K. m. 15, 355) (YİBK 9.3.1955 T. 1954/22 1955/2 K.)
Dava: Dava dilekçesinde kira parasının 17.1.2002 tarihinden başlayarak aylık 80.000.000 TL. olarak tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içerisinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki tüm kağıtlar okunarak gereği düşünüldü.
Davada, kira parasının 17.1.2002 gününden itibaren tespiti istenmiş, davalı taraf artırarak ödediği kira parasının yeterli olduğunu savunmuş, mahkemece 17.1.1997 başlangıç günlü kira sözleşmesinin tam ehliyetsiz davacı ile yapılıp vasisi ile yapılmadığından, sonradan icazet ile geçerli hale gelemeyeceği ve ortada geçerli bir kira sözleşmesi olmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir.
Davacıya Paranoid Sendrom denilen akıl hastalığı sebebiyle MK. mad.355'e göre vasi tayin edildiği anlaşılmaktadır.
MK. 15. maddesi uyarınca ayırt etme gücü bulunmayanların fiilleri hukuki sonuç doğurmamaktadır.
Ancak, 9.3.1955 gün ve 22/2 s. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da ifade edildiği üzere, MK. mad.15 ayırtım gücüne sahip olmayan kişilerin korunması amacıyla konulmuş bir hüküm olup bu kişilerce yapılan hukuki muamelenin hükümsüzlüğünün ileri sürülmesi objektif hüsnüniyet kurallarına aykırı olduğu takdirde onun yararına hukuki sonuç doğurduğunun kabulü gerekir.
O halde; davada 17.1.997 gününde başlayan kira sözleşmesine dayanılarak 17.1.2002 gününden kira parasının tespiti vasi tarafından istenilmiş olduğuna göre taraflar arasındaki kira sözleşmesinin ayırtım gücüne sahip olmayan kiraya veren davacı yönünden hukuki sonuç doğurup doğurmayacağı anılan İçtihadı Birleştirme çerçevesinde değerlendirilerek sonucuna göre davaya bakılmak gerekirken, bu yönde bir araştırma yapılmaksızın 17.1.1997 günlü kira sözleşmesinin geçersiz olduğundan bahisle davanın reddine kadar verilmiş olması doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı biçimde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu sebeplerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istem halinde temyiz edene iadesine, 17.05.2004 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy