(1086 S. K. m. 237) (4721 S. K. m. 176/3)
Dava: Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Davada, davalı lehine boşanma kararında hükmedilen yoksulluk nafakasının talep olmadan verilmiş olması ve kısa kararda olmadığı halde gerekçeli kararda yer alması nedenleriyle geçersiz olduğu ileri sürülerek kaldırılması istenilmiş; mahkemece, iddia sabit görülerek istemin kabulüne karar verilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak, tarafların boşanmasına ilişkin Tokat 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2003/487 E.-343 K. sayılı ilamına göre, aylık 200.000.000 lira tedbir nafakasının ...karar kesinleştikten itibaren yoksulluk nafakası olarak devamına... şeklinde hüküm kurulmuş, taraflar ve özellikle istemde bulunan Salim vekili tarafından temyiz talebinde bulunulmadığından 13.1.2004 tarihinde karar kesinleşmiştir.
Böylece kesin hüküm (HUMK. m. 237) oluşmakla tarafları bağlayıcı hale gelmiş kararın, öncesindeki usulü yada maddi hataların bulunduğu gerekçesiyle kesin hükmün sonuçlarını değiştirecek şekilde yeniden deliller değerlendirilip, yoksulluk nafakasının kaldırılmasını gerektirecek yasal koşulların da (TMK. m. 176/3) oluşmadığı gözetilmeden davanın kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.06.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy