(1086 S. K. m. 427, 438) (4721 S. K. m. 331) (YHGK. 06.04.2005 T. 2005/3-169 E. 2005/235 K.)
Dava: Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Karar: Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 21.7.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Yasa ile değişik 427/2 maddesi ile taşınır mal ve alacak davalarında temyiz sınırı 1.000.000.000 lira olarak hüküm altına alınmıştır.
Hukuk Genel Kurulunun 6.4.2005 tarih ve 2005/3-169 E.-235 K. sayılı kararı ile nafaka davalarında temyiz ve karar düzeltmede yıllık nafaka miktarının dikkate alınacağı açıklanmıştır.
Temyize konu edilen karar 5219 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 21.7.2004 tarihinden sonra verilmiş olup yıllık nafaka miktarı (farkı) 1.000.000.000 liradan fazladır.
Ancak, mahkemenin 17.2.2005 tarihli kararı ile temyiz talebinin reddine karar verildiğinden red kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup, gereği düşünüldü:
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak, yerleşik uygulamada nafakanın artırılması davalarında harcın bir yıllık fark üzerinden binde 9 oranında alındığı gözetilmeden fazla tahsili doğru değilse de bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 2. fıkrasından ...3.920... rakamlarının çıkartılarak yerine ...54.08.. yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 06.10.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy