(4721 S. K. m. 364, 365) (YHGK. 07.10.1998 T. 1998/2-656 E. 1998/688 K.)
Dava: Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Davacı vekili dilekçesinde, müvekkilinin geçim sıkıntısı çektiğini beyan ederek, çocukları olan davalılardan toplam 700.000.000 TL yardım nafakasının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece, davalının da geliri olup, bu gelirine ve yaşına uygun bir hayat sürdürdüğü takdirde geçinebileceği, diğer yandan da davacının zamanında davalıların hiç babalık yapmadığı, bu nedenle de şimdi nafaka talep etmesinin hakkaniyete aykırı olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.
4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 364. maddesine göre Herkes, yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve altsoyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür.
Yine aynı Kanunun 365. maddesinin 2. fıkrasında Dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir düzenlemesi yer almıştır.
Hukuk Genel Kurulunun 07.10.1998 gün ve 1998/656-688 sayılı ilamında da ...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların yoksul kabul edilmesi gerektiği vurgulanmıştır.
Somut olayda; her ne kadar davacının sabit bir geliri varsa da, bu gelir SSK'dan alınan 412.000.000 TL emekli maaşından ibarettir. Dinlenilen davacı tanıkları da, davacının maaşı dışında herhangi bir gelir kaynağının bulunmadığı ve geçim sıkıntısı çektiğini ifade etmişlerdir. Davalı olan çocuklarında gelir durumlarının iyi olduğu tespit edilmiş olmasına göre, sadece az bir emekli aylığı alan davacı babalarına uygun bir miktarda yardımda bulunmaları, kanunun lafzına ve amacına uygun olduğu gibi, hakkaniyette bunu icapettirir.
Toplanan bilgi ve belgelere göre: Yoksul olduğu anlaşılan davacı için uygun bir miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekirken, davacının sabit bir geliri olduğu ve zamanında davalılara babalık yapmadığı gerekçesi ile, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.10.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy