(6570 S. K. m. 11, Geç. m. 7)
Dava: Dava dilekçesinde kira parasının 7.12.2003 gününden başlayarak aylık 2.544,75 YTL olarak tesbiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile aylık kira parasının 1.639,08 YTL olarak tesbiti cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Davada, 7.12.2003 tarihinden geçerli aylık kira parasının 2.544.750.000 Lira olarak tesbiti istenilmiş; mahkemece, endeks uygulanmak suretiyle, aylık kira parasının 1.639,08 YTL olarak tesbitine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.
Taraflar arasında yapılan kira sözleşmesi 7.12.1994 başlangıç tarihlidir. Kiralananın, 7.12.2001 tarihinde başlayan dönem kira parası, mahkemece, hak ve nesafete göre aylık 1.305.000.000 TL olarak tesbit edilmiştir. Yargıtay'ın yerleşik içtihatlarına göre, kira parasının hak ve nesafete göre tesbitinden sonraki üç dönem boyunca, şartlar değişmediği ve özel nedenleri bulunmadığı takdirde, ard arda endeks uygulanmak suretiyle kira parasının tesbiti gerekir.
Bu durumda tesbiti istenen dönem ikinci endeks yılı olup, mahkemece de endeks uygulanmak suretiyle kira parasının tespit edilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, endeksin önceki dönemin kira parasına uygulanması icabederken, hak ve nesafete göre belirlenen bir önceki dönem kira parasına uygulanmış olması doğru görülmemiştir.
Her ne kadar, önceki dönem için açılan dava; dönem sona erdikten sonra açılması nedeniyle mahkemece ret edilmiş ise de; tesbiti istenilen dönem kira parasının, önceki dönem kira parası üzerinden artırılması gerektiğinden; mahkemece, önce 2002 yılı kira parası belirlenmeli; bundan sonra tesbiti istenilen 2003 yılı kira parası saptanıp hüküm altına alınmalıdır.
Yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.11.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy