(818 S. K. m. 254, 262)
Dava: Dava dilekçesinde ihtiyaç nedeniyle davalının mecurdan tahliyesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalının mecurda önceki malik Hıdır Karaca'dan beri kiracı olduğunu, davacının mecuru 28.3.2003 tarihinde ihtiyacı için satın aldığını ve iktisap tarihinden itibaren 1 ay içinde tahliye etmesi için davalıya ihtar gönderdiğini, 6 aylık süre sonunda tahliye etmesini istediğini, mecurun tahliye edilmediğini bildirerek 6570 sayılı yasanın 7/d mad.uyarınca davalının mecurdan tahliyesini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece, 6570 Sayılı Yasanın ihtiyaca binaen tahliye davalarını düzenlediği hükümlerin davada subut bulmadığı, kardeşler arasında muvazaalı bir satış yapıldığı ve davacının ihtiyacının ne olduğunu dahi tam izah edemediği gerekçe gösterilerek, davanın reddine karar verilmiştir.
Dava konusu yer, 21.1.2000 başlangıç tarihli ve 10 yıl süreli sözleşme ile kiralanmış olup, sözleşme ve dosyada mevcut bilirkişi raporuna göre "arsa üzerinde baz istasyonu" dur. Bu niteliği ile mecur, musakkaf olmayıp 6570 Sayılı Yasaya tabi yerlerden değildir. Talep esas itibariyle aktin feshi ve tahliyeye ilişkin olup kiralanan yerin niteliğine göre olayda BK.254.maddenin uygulanması gerekir. B.K. 254.maddesi ile kiralananın, aktin tarafı olmayan üçüncü kişiye temlik edilmesi halinde, yeni malike aktin süresine bağlı olmaksızın akti feshedebilme imkanı getirilmiştir. Bu maddenin tatbiki için de davacının ihtiyacını kanıtlamasına gerek bulunmayıp, aynı yasanın 262.maddesinde öngörülen sürelerde feshi ihbarın yapılması gerekir.
Mahkemece, yukarıda belirtilen hususlar ve BK.254.maddesindeki şartların olayda gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile ve yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 3.3.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy