(818 S. K. m. 248) (6570 S. K. m. 1) (1086 S. K. m. 1)
Dava: Dava dilekçesinde davacının alt kiracı olduğunun tespiti ile diğer davalı belediyenin yarattığı muarazaanın men-i istenilmiştir.
Mahkemece davanın yargı yolu nedeni ile reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Davada, davalı belediyenin kendisine ait 40 adet çiçek evi büfesini diğer davalı SZ.İnşaat Otomotiv Ltd. Şti.ne kiraladığı, davalının da 20.3.2004 tarihli kira sözleşmesi ile davaya konu büfeyi kiraladığı ancak davalı belediyenin yerel seçimler akabinde fiilen çalışmalarına engel olmak için muaraaza çıkardığı, ruhsatlarının iptali için çalışmalar başlattığı ileri sürülerek, belediyenin yarattığı muaraazanın giderilmesi ile davacının diğer davalı şirketin alt kiracısı olduğunun tespitine karar verilmesi talep ve dava olunmuştur.
Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde açılan davayı kabul ettiğini belirtmiştir.
Davalı Belediye Başkanlığı ise; Belediye Encümeninin 3.3.2005 tarihli kararı ile davaya konu büfelerin tahsis işlemlerinin iptal edildiği, davacının iptal kararı gereğince büfeyi boş olarak teslim etmesi gerektiği ayrıca davada idari yargının görevli olduğunu ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece; davada belediye encümen kararı ile belediye uygulamalarının yasaya aykırılığının ileri sürüldüğü, özel hukuk tüzel kişisinin de davalı olarak gösterilmiş olmasının davanın idari dava niteliğini değiştirmeyeceği gerekçesi ile davanın görev yönünden reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Ancak, uyuşmazlık Özel Hukuk Hükümlerine bağlı ve taraflar arasında yapılmış bulunan kira sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. Davacı, söz konusu sözleşme hükümlerine dayanarak davaya konu büfeyi işletmektedir. Bu nedenle davanın adli yargı yerinde görülmesi gerekmektedir.
Mahkemece bu yön gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.12.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy