(818 S. K. m. 263) (6570 S. K. m. 11)
Dava: Dava dilekçesinde kira parasının 7.3.2002 gününden başlayarak aylık net: 4.950.000.000 lira olarak tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile aylık kira parasının 2.603.000.000 lira olarak tespiti cihetine gidilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Davada, 7.3.2002 tarihinden başlayan döneme ilişkin aylık kira parasının tespiti istenilmiştir.
Mahkemece, 15.7.1999 tarihinden itibaren uyarlama sonucu hükmedilen 1.100.000.000 TL.na, takip eden yıllar için %25, %10 yasal artışlar ile %72.1 endeks uygulaması sonucu belirlenen 2.603.000.000 lira kira parasına hükmedilmiştir.
Dava konusu mecura ilişkin kira sözleşmesi 6.3.1973 başlangıç tarihli olup, 30 yıl sürelidir. 1999 tarihinde kira parası uyarlanmış ise de; davada, 30 yıllık sözleşmenin bitiminden sonraki ilk döneme ilişkin kira parasının tespiti istenilmiş olup, bu durum özel neden kabul edilerek, kira parasının 18.11.1964 gün ve 2/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre hak ve nesafet uygulamasına göre takdiri gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Kabule göre de, TEFE'deki artışın %65 ile sınırlı yansıtılarak uygulanması gerekirken %72.1 endeks oranına göre artış yapılması ve vekalet ücreti takdir edilirken, kabul ve reddedilen kiranın yıllık tutarı dikkate alınmaksızın hatalı uygulama yapılarak vekalet ücretine hükmedilmiş olması da doğru değildir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.2.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy