(4721 S. K. m. 175) (1086 S. K. m. 438)
Dava: Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: HUMK'nun 438. mad. gereğince davanın niteliği gereği duruşma isteminin reddi gerekmiştir.
Davada, küçük için 300.000.000 lira olarak hükmedilen iştirak nafakasının yıllık %50 artış oranı nedeniyle dava tarihinde 675.000.000 liraya yükseldiği, bu arada davacının işlerinin bozulduğu ve nafakanın kendisi için çekilmez bir yük haline geldiği ileri sürülerek, nafakanın 300.000.000 liraya indirilerek yıllık artış oranının da değiştirilip TEFE artış oranı olarak belirlenmesi istenilmiştir.
Mahkemece, davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle küçüğün yaşı, eğitim durumu, günün ekonomik koşulları ile nafaka yükümlüsünün mali durumuna göre, nafakanın indirilmesi için gerekli yasal koşulların gerçekleşmemiş olmasına göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak, Yargıtay'ın Yerleşik kararlarında; günün ekonomik koşulları, paranın alım gücü dikkate alındığında, hükmedilen nafaka miktarının gelecek yıllarda Devlet İstatistik Enstitüsünce belirlenen Toptan Eşya Fiyat Endeksindeki artış oranında artırılmasının, tarafların ekonomik ve sosyal durumlarına ve hükmün konuluş amacına uygun olduğu kabul edilmiştir.
Ayrıca gelecek yıllardaki artış oranı %50 olarak belirleyen ilk hüküm, taraflar yönünden bu hususta yeni bir dava açılıncaya kadar kesin hüküm niteliğinde olup, ülke ekonomisindeki gelişmeler gözetilmeden artırım oranının sabitlenmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA; peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.12.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy