(5219 S. K. m. 15, Geç. m. 1 )
Dava: Dava dilekçesinde 2.250.000.000 lira tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın görevsizliği cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Dava da, tarafların müşterek malik oldukları taşınmaza davacılar tarafından yapılan onarım ve bakım masraflarından davalının payına düşen 2.250.000.000 liranın tahsili talep edilmiştir.
Mahkemece; 14.7.2004 tarihinde kabul edilen 5219 sayılı Kanun gereğince Asliye Hukuk Mahkemesinin görev sınırının 5.000.000.000 lira olduğu ve 15.7.2004 tarihinde açılan davanın müddeabihinin ise 5.000.000.000 liranın altında olması nedeniyle Sulh Hukuk mahkemesinin görevli olacağından bahisle görevsizlik kararı verilmiştir.
Oysa 14.7.2004 tarihinde kabul edilen 5219 sayılı kanunun 15. maddesinde "kanun, yayımı tarihinde yürürlüğe girer" denilmektedir. Kanunun Resmi Gazete de yayın tarihi 21.7.2004 dür. Bu nedenle 21.7.2004 yürürlük tarihinden önce açılan ve 400.000.000 liradan fazla olan davalarda görevli mahkemenin Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu tartışmasızdır.
Kaldı ki 5219 sayılı Kanunun Geçici Madde 1 gereğince; "Bu kanunla artırılan parasal sınırlar nedeniyle mahkemelerce görevsizlik kararı verilemez" denilmektedir.
Belirtilen nedenlerle davaya Asliye Hukuk Mahkemesinde bakılması gerekirken, yanlış gerekçe ile görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 1.2.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy