(4721 S. K. m. 364, 365) (YHGK. 07.10.1998 T. 1998/2-656 E. 1998/688 K.)
Dava: Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Davada, davalı babanın yardımına ihtiyaç bulunduğu ileri sürülerek yardım nafakası talep edilmiş, mahkemece davacının reşit olduğu, annesinin yanında kaldığı ve davalının emekli maaşı dışında geliri bulunmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.
4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 364. maddesine göre; Herkes, yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve altsoyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür.
Yine aynı kanunun 365. maddesinin 2. fıkrasında; Dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir. düzenlemesi yer almıştır.
Hukuk Genel Kurulu'nun 07.10.1998 gün ve 1998/656-688 sayılı ilamında da: ...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların yoksul kabul edilmesi gerektiği vurgulanmıştır.
Somut olayda her ne kadar davacı reşit ise de; öğrenci olduğu ve çalışmadığı sabittir. Davacının annesi yanında kalıyor olması onun barınma ihtiyacını karşılar. Davalı babanın hiçbir mal varlığı ve geliri bulunmayan ve öğrenci olan çocuğuna uygun bir miktarda yardımda bulunması konunun lafzına ve amacına uygun olduğu gibi, hakkaniyet de bunu gerektirir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.06.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy