(4721 S. K. m. 176)
Dava: Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün k3gıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Davacı vekili dilekçesinde, mahkemece önceden hükmolunan yoksulluk nafakasının kaldırılması ve icra müdürlüğünden davacının emekli maaşından yapılan kesintinin İhtiyati tedbir yolu ile durdurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece, davalı kadının davacı vekilince bahsedilen emekli maaşının boşanma davasından önce de mevcut olduğu, malvarlığında boşanma davasından sonra oluşan bir artışın bulunduğunun davacı tarafça kanıtlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.
Davada, davacı tarafından nafaka borcunun bulunmadığının tespiti istenilmediğine göre ihtiyati tedbir talebinin reddine ilişkin karar temyiz konusu yapılmamıştır.
Diğer yandan, davada dava konusu uyuşmazlık, hükmolunan yoksulluk nafakasının kaldırılması talebine ilişkindir. Mahkemece yargılama sırasında tarafların ekonomik, mali ve sosyal durumları araştırılmadan sadece davacı vekilinin "davalının emekli maaşı var" şeklindeki beyanına dayanılarak karar verilmiştir.
Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarına göre, yoksulluk nafakasının kaldırılmasına karar verilebilmesi için, boşanma tarihindeki davalının mameleki ve gelir durumu ile, bu dava tarihindeki durumu arasında bir fark olması, sonradan mamelekinde bir farklılığın meydana geldiğinin iddia ve ispat edilmiş olması gerekir.
O halde mahkemece, tarafların ekonomik ve mali durumları araştırılarak yukarıdaki ilke ve esaslar dairesinde mamelekde meydana gelen değişikliğe göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile davanın reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.06.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy