(4721 S. K. m. 4, 175)
Dava: Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı (k.davacı) vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.
Karar: Esas davada, önceki yoksulluk nafakasının artırılması istenilmiş, karşılık davada ise davacı kadının evli olmadığı halde başka bir erkekle ilişkisi bulunduğu, ilk nafaka kararından sonra ev satın aldığı, estetik yaptırdığı böylece yoksul olmadığı ileri sürülerek aylık 300.000.000 lira olan nafakanın kaldırılması istenilmiş; mahkemece, karşılık davanın sabit olmadığı gerekçesiyle nafakanın kaldırılması isteminin reddine, esas davada, aylık 300.000.000 lira olan nafakanın 600.000.000 liraya yükseltilmesine karar verilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak, anlaşmalı boşanma ile hüküm altına alınan yoksulluk nafakası takdirinden sonra davacı kadının malvarlığında (taşınmaz alım-satımı) nedeniyle artış olduğu böylece bir yıllık süreçte davacı lehine önemli oranda ekonomik iyileşme gerçekleştiği dikkate alındığında hakkaniyet gereği önceki nafakanın artırılmadan olduğu gibi korunması gerekirken TMK'nun 4. maddesine aykırı olarak yoksulluk nafakasının artışına karar verilmesi isabetli görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.07.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy