(1086 S. K. m. 427) (4721 S. K. m. 4) (YHGK. 06.04.2005 T. 2005/3-169 E. 2005/235 K.)
Dava: Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Temyiz isteminin miktar itibariyle reddine dair karar yönünden davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 21.7.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Yasa ile değişik 427/2 maddesi ile taşınır mal ve alacak davalarında temyiz sınırı 1.000.000.000 lira olarak hüküm altına alınmıştır.
Hukuk Genel Kurulunun 6.4.2005 tarih ve 2005/3-169 E.-235 K. sayılı kararı ile nafaka davalarında temyiz ve karar düzeltmede yıllık nafaka miktarının dikkate alınacağı açıklanmıştır.
Temyize konu edilen karar 5219 sayılı yasının yürürlüğe girdiği 21.7.2004 tarihinden sonra verilmiş olup yıllık nafaka miktarı (farkı) 1.000.000.000 liradan fazladır.
Ancak, mahkemenin 17.2.2005 tarihli kararı ile temyiz talebinin reddine karar verildiğinden red kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup, gereği düşünüldü:
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Ancak, kararda nafakanın geçerlilik tarihinin belirtilmemesi usul ve yasaya uygun olmadığı gibi; tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, yardım nafakasının niteliğine ve özellikle ekonomik göstergelerdeki artış oranına göre yapılan artış fazla olup, TMK'nun 4. maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun değilse de, bu hususların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 1. fıkrasından 500 YTL ifadesinin çıkartılarak yerine dava tarihinden geçerli olmak üzere 450.00 YTL ifadesi yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 37.40 YTL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 15.09.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy