(4721 S. K. m. 175)
Dava: Dava dilekçesinde bağlanan nafakanın 250.000.000 liraya artırılması istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Davacı Zonguldak 2. Asliye Hukuk Mahkemesince 996/299 Es-616 K.sayılı ilamı ile ilk kez bağlanan ve en son 130.000.000 lira olarak ödenen nafakanın 250.000.000 liraya artırılmasını istemiştir.
Mahkemece davacının evlilik birliğinin devamı sırasında lehine belirlenen tedbir nafakasının Zonguldak 1. Asliye Hukuk mahkemesinin 1998/698 Es-1999/364 K, 2000/240 Es-298 K, 2. Asliye Hukuk mahkemesinin 2001/196 Es-2001/323 K. ve son olarak Zonguldak 1.Asliye Hukuk mahkemesinin 2002/751 Es-2002/965 K. sayılı kesinleşen kararı ile davacı eş lehine 125.000.000 lira tedbir nafakasına hükmedildiği ancak tarafların 21.6.2000 tarihinde boşandığı ve kararın kesinleştiği anlaşılmıştır. Davacı talebi, tedbir nafakasının değişen şartlara göre artırılması isteğini içerdiği evlilik birliğinin 21.6.2000 tarihinde boşanma ile son bulduğu boşanma kararı ile birlikte davacı eş lehine yoksulluk nafakasına hükmedilmediği, evliliğin boşanma ile son bulduğu tarih itibariyle bu şekilde belirlenen tedbir nafakasının infaz kabiliyetinin ortadan kalkacağından, mevcut talebinde yoksulluk nafakası olarak değerlendirilip buna göre karar verilemeyeceğinden tedbir nafakasının reddine karar verilmiştir.
Davalı: 1.2.2005 tarihli cevap dilekçesinde davacının nafakanın artırılması talebinin haklı olduğu, yaşam şartları ve zorluğu karşısında nafakanın 200.000.000 lira ve geçerlilik tarihini de 1 Mart 2005 olarak kabul ediyorum şeklinde beyanda bulunmuştur.
Davalının imzası ile tasdik ettiği bu açık beyanı karşısında davanın kabulü ile davacı lehine 200.000.000 lira yoksulluk nafakasına hükmedilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddi doğru görülmemiştir.
Se: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.09.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy