(4721 S. K. m. 175) (YHGK. 01.05.2002 T. 2002/2-397 E. 2002/339 K.) (YHGK. 26.12.2001 T. 2001/2-1158 E. 2001/1185 K.) (YHGK. 07.10.1998 T. 1998/2-656 E. 1998/688 K.)
Dava: Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.
Karar: Davada, aylık 100.000.000 lira olan yoksulluk nafakasının, davalının asgari ücretle çalışmaya başladığı ileri sürülerek kaldırılması istenilmiş, mahkemece iddia sabit görülerek istemin kabulüne karar verilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak, davalının asgari ücretli sigortalı işte çalışmış olması onu tek başına yoksulluktan kurtarıcı bir etken olarak değerlendirilemez. Nitekim Hukuk Genel Kurulu'nun yerleşik kararlarında da asgari ücret düzeyinde gelire sahip olunması yoksulluğu ortadan kaldıracak nitelikte değişim olarak kabul edilmemiştir. (HGK, 07.10.1998 gün 2-656 E, 688 K- 26.12.2001 gün 2-1158 E, 1185 K. ve 1.5.2002 gün, 2-397 E, 339 K. sayılı ilamlarında olduğu gibi).
Bu durum ancak nafakanın miktarını tayinde bir gösterge olarak değerlendirilebilir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.09.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy