(4721 S. K. m. 175)
Dava: Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Davada, aylık 2.000.000.000 lira olan tedbir nafakasının yetersiz kaldığı ileri sürülerek 10.000.000.000 liraya yükseltilmesi istenilmiş, mahkemece davacının nafaka dışında aylık 600 YTL kira geliri bulunduğu ve kullanımında olan konutun sabit giderlerinin davalı tarafından sağlandığı, bu durumda geçimine yetecek miktarda gelire sahip olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekilinin temyiz itirazları yönünden;
Tedbir nafakasının niteliği ve yasal düzenleme gereği davalı (koca) birliğin giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır.
Hakim, eşlerin birlikte yaşarken sürdürdükleri hayat seviyesini ayrı yaşamaları halinde de korumaları gerektiğini gözetmelidir.
Ayrıca, önceki nafaka takdiri ile bu dava tarihi arasında 3 yıla yakın bir süre geçmiş olup, bu süre içerisinde paranın satın alma gücünü nispi de olsa yitirdiği bir gerçektir.
O halde, bu süre içerisinde davalının malvarlığı ve gelirlerinde azalma olduğu yönündeki soyut iddianın ispat edilemediği de gözetilerek, ilk nafaka takdiri sırasında taraflar arasında sağlanan dengeyi koruyacak şekilde, nafakada hakkaniyete uygun bir miktarda artırıma hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.
Davalı vekilinin temyiz itirazları yönünden ise; nafaka davalarında reddedilen miktar için davalı yararına vekalet ücretine hükmedilemez ise de (AAÜT. md. 9/son); davanın tümden reddi halinde verilecek vekalet ücreti tarifede belirtilmemiştir.
O halde manevi tazminat ile ilgili tarifenin 10. maddesinde düzenlenen ilkeler gözetilerek davanın tümden reddi halinde kıyasen davacının maktu vekalet ücreti ile sorumlu tutulması gerekirken, davanın kabul şekline göre bu yön gözetilmeden hüküm kurulmuş olması doğru değildir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.03.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy