(3095 S. K. m. 1) (818 S. K. m. 104)
Dava: Dava dilekçesinde 25,00 YTL'nin istirdaden faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm kanun yararına bozulması için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından temyiz edilmiştir.
Karar: Davacı vekili 1/5/2006 tarihli dava dilekçesinde; Ankara 15. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2000/790-2004/385 sayılı kararında taktir edilen 300,00 YTL vekalet ücreti alacağının tahsili için ilamlı takip talebinde bulunan davalı, Ankara 17. İcra Müdürlüğünün 2005/31 sayılı dosyasında %38 faiz yürüterek alacağı tahsil etmiş ise de, yasaya göre %38,12 ve 9 olmak üzere değişen oranlarda faiz yürütülmesi gerektiğini, bu nedenle haksız ve sebepsiz olarak fazla tahsil edilen 25,00 YTL'nin yasal faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece; davanın reddine karar verilmiştir.
Kesin olan hükümde "yasa uyarınca değişen oranda faiz uygulanması gerekirken, %38 üzerinden hesap yapılmış olması, faize faiz yürütülmesi suretiyle davacıdan fazla para tahsil edilmesi gözetilerek davanın taleple bağlı olarak kabulü gerekirken, şikayet yoluna başvurulmadığı gerekçesiyle davanın reddine" karar verilmiş olması yönleri kanuna aykırı olduğu gerekçesiyle, hükmün kanun yararına bozulması Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından istenilmiştir.
Taraflar arasında faizle ilgili bir sözleşme bulunmadıkça, faiz oranları 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanunun 1. maddesi hükmüne göre belirlenmektedir. Anılan yasa hükmü uyarınca yıllık yasal faiz oranları 1/7/2004-1/5/2005 arası %38, 1/5/2005-1/1/2006 arası %12, 1/1/2006 tarihinden itibaren ise % 9 olarak belirlenmiştir.
Bu nedenle icra takibinde faizin tamamının %38 oranı üzerinden hesap edilmesinin davalı lehine sebepsiz zenginleşme teşkil ettiği, şikayet yoluna başvurulmadan da genel hükümlere göre talep ve dava edilebileceği nazara alınmadan, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun görülmemiştir.
Ayrıca, BK.nun 104/3 maddesi uyarınca, faize faiz yürütülemeyeceği düşünülmeden, toplam alacağa yeniden faiz yürütülmesi de doğru değildir.
Sonuç: Bu itibarla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427/6 maddesine dayalı kanun yararına bozma isteğinin açıklanan, sebeplerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve gereği yapılmak üzere kararın bir örneği ile dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 29.03.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy