(6570 S. K. Geç. m. 7) (HGK. 27.04.2005 T. 2005/6-233 E. 2005/279 K.)
Dava dilekçesinde kira parasının aylık, net: 6.000 ABD dolarının TL karşılığı (8.045.40 YTL) olarak tesbiti istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Karar: Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.
Davada, 2.7.2005 tarihinden başlayan döneme ilişkin aylık kira parasının net 6000 ABD dolarının TL. karşılığı olan 8.045.40 YTL olarak tesbiti istenilmiştir.
Mahkemece, taraflar arasında dövize endeksli bir sözleşme yapıldığında (Hukuk Genel Kurulu Kararına göre) ayrıca artış düzenlenemeyeceği öngörüldüğü gerekçe gösterilmek suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Taraflar arasındaki kira sözleşmesi 2.7.2001 başlangıç tarihli olup, 1 yıl sürelidir. Aylık kira parası 5.500 DM olarak kararlaştırılmıştır.
Uyuşmazlık, sözleşmede yabancı para cinsinden kararlaştırılan kira parasına, 2.7.2005 tarihinde başlayan yeni dönemde ayrıca yıllık artış uygulanıp uygulanmayacağı noktasında toplanmaktadır.
6570 Sayılı Yasaya 4531 Sayılı Yasanın 1. maddesi ile eklenen geçici 7. maddenin birinci fıkrasında 2000 ve 2001 yılı kira artış oranları düzenlendikten sonra ikinci fıkrasında Kira parasının yabancı para veya kıymetli madene endeksli olarak belirlendiği sözleşmelerde ayrıca yıllık artış uygulanmaz hükmü öngörülmüştür.
Bu açık hüküm karşısında, yalnızca 2000 ve 2001 yıllarına ait kira paralarının sınırlandığı konusunda duraksama bulunmamaktadır.
Somut olayda tesbiti istenen dönemin başlangıç tarihi 2.7.2005 olduğuna göre, yukarıda belirtilen sınırlamaya ilişkin hükmün ve davalı tarafça dosyaya ibraz edilen, yabancı para ile yapılan sözleşmelerde ayrıca yıllık artış yapılamayacağına ilişkin 27.4.2005 tarih, 2005/6-233 E. 2005/279 K. sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararı'nın dava konusu olayda esas alınamayacağı ve kira parasının YTL olarak tesbiti gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.04.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy