(4721 S. K. m. 185, 186)
Dava: Dava dilekçesinde 7.400.00-YTL. ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Davacı, Mahmudiye mahallesi 54 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan dükkanın ½ hissesi kendisine ait olduğu halde tamamını kullanan davalıdan 4 yıl için toplam 7.400.00-YTL. ecrimisilin (kira alacağının) faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili; tarafların resmen evli olduğunu ve davacı boşanma davası açmış ise de evliliğin henüz sona ermediğini, ortak taşınmazda meslek icra eden davalının kazancını müşterek çocukları için harcadığını, bu nedenlerle davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, talebin kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Ecrimisil, kötü niyetli işgalcinin ödemekle sorumlu bulunduğu tazminattır.
Dosya içeriğinden; tarafların evli olduğu, dava konusu taşınmazı 5.7.2001 tarihinde müşterek hisseli olarak satın aldıkları, davalının bu yerde mesleğini icra ettiği, davacının boşanma davasını açtığı 10 Ağustos 2005 tarihine kadar birlikte yaşadıkları anlaşılmaktadır.
TMK.nun 185/3, 186/3 maddelerine göre; "Eşler birlikte yaşamak, birbirlerine sadık kalmak, yardımcı olmak zorundadır. Eşler birliğin giderlerine güçleri emek ve malvarlıkları ile katılırlar."
Bu düzenlemeler ile; evlilik birliğinin geçindirilmesi her iki eşe yüklenmiş bir görev olup, içlerinden birinin bu yükümlülüğünün yerine getirme imkanından yoksun bulunması halinde diğerinin sahip bulunduğu imkanlar dahilinde ona yardımcı olması gerekir.
O halde yukarıda ilke ve esaslar ile dava tarihinde ve ecrimisil istemine konu olan dönemde tarafların evli olması dikkate alınarak evlilik birliği devam ettiği sürece eşlerden birinin diğerine ait taşınmazından yararlanması, yasal ve sosyal destek kabul edilmek gerekirken, ecrimisil (kira alacağı) talebinin kabul edilmesi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.02.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy