(2004 S. K. m. 67) (818 S. K. m. 263)
Dava: Dava dilekçesinde 2647-YTL.lik takibe vaki itirazın iptali ile %40 inkar tazminatının ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Davacı vekili dilekçesinde, davalının müvekkiline ait taşınmazda yazılı kira sözleşmesine istinaden kiracı olarak bulunduğunu,2007 yılı kira bedeli olan 2600 YTL.'nin tahsili amacı ile davalı aleyhine icra takibi yaptıklarını, davalının da bu takibe itirazda bulunduğunu beyan ederek, itirazın iptali ile % 40 inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı savunmasında, kira sözleşmesine 6570 sayılı kanunun uygulamayacağını, bu nedenle de akdin yenilendiğinin kabul edilemeyeceğini ileri sürmüştür.
Mahkemece, kiralanan taşınmazın 6570 sayılı kanuna tabi olmadığı, kira süresi sona erdikten sonra yenilendiğinin kabul edilemeyeceği, taraflar arasındaki kira akdinin 30.6.2007 tarihinde son bulduğundan dolayı ileriye dönük olarak kira talep edilemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.
Somut olayda, dava konusu reklam panolarının mülkiyeti dava dışı Telsime ait olup, Telsim, bu reklam panolarının kullanılması konusunda dava dışı Kaan limitet şirketi ile sözleşme imzalamıştır. Bu şirket ise, reklam panolarının kullanılması, kiralanması konularında davalı şirkete yetki vermiştir. Davalı şirkette bu yetkiye dayanarak, reklam panosunun konulması hususunda davacı ile kira sözleşmesi imzalamıştır.
Borçlar Kanunu'nun 263. maddesi gereğince İcar, muayyen bir müddetle akdedilip de bu müddetin hitamında mucirin malumatı ile ve muhalefeti olmaksızın mecurun kullanılmasına devam olunduğu yahut mukavelede fesih hakkında gösterilen ihbarı iki taraftan hiç biri yapmadığı takdirde, hilafına mukavele yok ise akit, gayri muayyen bir müddet için tecdit edilmiş sayılır.
Somut olayda, dava konusu taşınmaz musakkaf olmadığından kira sözleşmesi Borçlar Kanunu hükümlerine tabidir. Borçlar Kanunu'nun 263. maddesi gereğince de, davalı taşınmazı kullanmaya devam edip, her iki tarafında feshi ihbarda bulunmadığı aralarındaki kira sözleşmesinde de feshe ilişkin bir düzenlemenin bulunmadığı, anlaşıldığından, kira sözleşmesi gayri muayyen bir süre için yenilenmiş olup, davalıya ait reklam panosunun halen davacıya ait taşınmazda bulunduğu ve böylelikle de kira ilişkisi devam ettiği kabul edilerek kiracının talep edilen kira bedelinden sorumlu olduğu sonucuna varılmalıdır.
O halde, mahkemece yukarıdaki ilke ve esaslar gereğince, yapılacak yargılama neticesinde hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yanlış gerekçeler ile davanın reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.11.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy