(5393 S. K. m. 15) (6570 S. K. m. 11)
Dava: Dava dilekçesinde kiracılığın tespiti ve muarazanın önlenmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalı belediye ile yapılan Ankara 25. Noterliğinin 11.3.2004 tarihli ve 11680 yevmiye nolu kira sözleşmesi ile 15 adet büfe ve çiçek evinin kiralandığını ancak Belediye Encümeninin 19.4.2007 tarihli kararı ile müvekkilinin üst kiracısı olduğu dava konusu Eser Parkı köşesinde bulunan çiçek evi büfesinin 7 gün içinde boşaltılmasının istendiğini beyanla, söz konusu büfenin üst kiracısı olduğunun tespiti ile davalı belediyenin büfeyi kaldırmaya ve müvekkilini fiilen tahliye etmeye yönelik çıkardığı muarazasının önlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili cevap dilekçesi ile; davalı ile imzalanan kira sözleşmesinin süresinin bittiğini, kulübenin 6570 sayılı yasaya tabi olduğu düşüncesi ile kiracılığın tespitine ilişkin dava açılmasının yasaya aykırı olduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, taraflar arasındaki kira sözleşmesinin 6570 sayılı yasaya tabi olduğu, adli yargıda tahliye davası açabileceği gerekçesi ile davanın kabulüne ve davacının kiracılığının tespitiyle davalı belediyenin büfeye müdahalesinin men'ine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar arasındaki kira sözleşmesinin 11.3.2004 tarihli ve 2 yıl süreli olduğu ve yenilenmesine ilişkin herhangi bir encümen kararı verilmeyerek taşınmazdan tahliyenin istenmiş olmasına göre sürenin uzatılmadığı da anlaşılmaktadır.
Dava konusu yer 2886 Sayılı Yasa uyarınca ihale yolu ile kiraya verilmiş olup, 13.7.2005 tarihinde yürürlüğe giren, 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15. maddesinin 3. fıkrasının 2. cümlesi ile 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu'nun 75. maddesi hükümleri belediye taşınmazları hakkında da uygulanır hükmünü getirmiştir.
Yeni yasanın bu açık ve net hükmü karşısında belediyelere ait taşınmazların kira sözleşmelerinde 6570 Sayılı Kanun'un 11. maddesinin uygulanması ve kira sözleşmelerinin kendiliğinden bir yıl uzama olanağı yoktur. Öyle olunca taraflar arasındaki kira sözleşmesinin, kira süresinin dolduğu 11.3.2006 tarihinde sona ereceğine, davalı belediyenin kira süresini uzatmayacağını bildirip, kiralananın tahliye edilmesini istediğine göre, davanın reddine karar verilmesi gerekir.
Mahkemece, yukarıdaki hususlara aksi düşüncelerle ve yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 29.12.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy