(4721 S. K. m. 4)
Dava: Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay Kararı
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı tarafın sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak, tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, tedbir nafakasının niteliği ve özellikle ekonomik göstergelerdeki değişim ile TÜİK'in yayınladığı ÜFE artış oranı nazara alındığında takdir edilen miktar çok olup Türk Medeni Kanununun 4. maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun değildir.
Ayrıca dava tarihinde evlilik birliği halen devam etmekte olup davacı; ayrı yaşama hakkına dayalı olarak daha önce hükmedilen tedbir nafakasının artırılmasını istemektedir. Mahkemece yanlış nitelendirme sonucu yoksulluk nafakası olarak hüküm oluşturulması doğru görülmemiştir.
Sonuç: Belirlenen bu hususların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 1.fıkrası karar metninden çıkartılarak yerine Davanın kısmen kabulü ile davacı lehine hükmedilen aylık 250 TL tedbir nafakasının dava tarihinden geçerli olmak üzere aylık 300 TL ye artırılmasına cümlesinin yazılmasına, buna bağlı olarak harca ilişkin 3. fıkranın karar metninden çıkartılarak yerine 492 sayılı Harçlar Kanununun 5281 Sayılı Kanunla değişik 13/c maddesi gereğince dava harçtan muaf olduğundan peşin alınan harcın davacıya iadesine cümlesinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 16.80 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 09.11.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy