(4787 S. K. m. 4) (4721 S. K. m. 118, 182, 494)
Dava: Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.
Karar: Dava dilekçesinde; daha önce hüküm altına alınan yoksulluk nafakasının her yıl % 25 oranında artırılmasına dair oranın değiştirilmesi talep edilmiş, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı taraf vekili tarafından temyiz edilmiştir.
4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanun'un 4. maddesi ile: 1. 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun İkinci Kitabı ile 4722 sayılı Türk Medenî Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna göre aile hukukundan doğan dava ve işler,
2. 2675 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanuna göre aile hukukuna ilişkin yabancı mahkeme kararlarının tanıma ve tenfizi,
3. Kanunlarla verilen diğer görevler kapsamına giren dava ve işlere" (TMK.118-494. maddelerinde belirtilen) Aile Mahkemelerinde bakılacağı, hükme bağlanmıştır.
Yoksulluk nafakasının yıllık artış oranının değiştirilmesine yönelik bu davanın aile hukukuna ilişkin bulunduğu anlaşılmaktadır.
O halde, davaya Aile Mahkemesinde bakılması gerektiği gözetilerek, öncelikle dava dilekçesinin görevsizlik nedeniyle reddi veya davaya aile mahkemesi olarak bakılacağının karar altına alınması gerekirken esas hakkında hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
Kabule göre ise; 4721 Sayılı Yasa ile getirilen gelecek yıllar için nafaka artış oranının belirlenmesi isteminde (TMK.md.182/son), Yargıtay tarafından benimsenen görüş, Türkiye İstatistik Kurumu tarafından ilan edilen Üretici Fiyat Endeksi (ÜFE) oranında artırım yapılması olduğu halde, mahkemece Vergi Usul Kanununca belirlenen yeniden değerlendirme oranında artış şartı konulması uygun görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve şimdilik diğer yönlerin incelenmesine mahal olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.10.2009 tarihinde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy