(4721 S. K. m. 4, 186, 197)
Dava ve Karar: Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.
Davacı, davalının kendisini babası evine bıraktığını, o günden sonra kendisini ve 2005 doğumlu müşterek çocuğunu arayıp sormadığını öne sürerek, kendisi için aylık 400,00-TL. ve müşterek çocuk için aylık 200,00-TL. tedbir nafakasına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece davacının köye gelerek kendi hür iradesiyle anne ve babasına ait eve gittiği ve bir daha gelmediği, davacının köye getirilip bırakıldığı hususundaki tanık beyanlarına itibar edilmeyerek ayrı yaşamakta haklı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.
TMK.197/2.maddesi göre, birlikte yaşamaya ara verilmesi haklı bir sebebe dayanıyorsa hakim, eşlerden birinin istemi üzerine birinin diğerine yapacağı parasal katkıya, konut ve ev eşyasından yararlanmaya ve eşlerin mallarının yönetimine ilişkin önlemleri alır. Aynı kanunun 186/3.maddesinde ise, eşler birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve malvarlıkları ile katılırlar.
Davalının davacıya hakaret ve küfür ettiği, yüz felci geçirdiğinde davacıyı kontrollere götürmediği, babasının evine bırakıp gittiği ve ilgilenmediği dosya kapsamından anlaşıldığından davacının ayrı yaşamakta haklı olduğunun kabulü gerekir. Ayrıca ayrı yaşamakta haklı olmasa bile müşterek çocuk için nafakaya hükmedilmesi gerekir.
Mahkemece, yukarıda açıklanan ilke ve esaslar gözetilerek TMK. nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak ayrı yaşamakta haklı olan davacı kadın ve müşterek çocuk için uygun bir tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, davanın aksi düşüncelerle reddi şeklinde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.09.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy