(4721 S. K. m. 195, 197)
Dava: Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.
Karar: Davacı vekili; müvekkili ile davalının yakın akraba olup 15.06.2007 tarihinde evlendiklerini, müşterek bir tane çocuklarının olduğunu, evlendikten kısa bir süre sonra davalının müvekkiline karşı ilgisiz davranmaya başladığını, onu sevmediğini sadece annesine hizmetçi olarak onunla evlendiğini söylediğini, davalının daha sonra uzman çavuşluğu kazandığını, eğitim için gittikten sonra da bir daha müvekkilini hiç arayıp sormadığını, daha sonra da müvekkilinin evden kovulduğunu ve baba evine sığınmak zorunda kaldığını, belirterek müvekkili için aylık 500,00-TL. müşterek çocuk için de 300,00-TL. nafakaya hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili; müvekkilinin adresinin Hakkari olması sebebiyle davanın Hakkari mahkemelerinde açılması gerektiğini, davacının hiçbir sebep yok iken müşterek haneyi terk edip baba evine gittiğini, müvekkilinin davacının evine dönmesi için yakın akrabaları devreye koyduğunu ancak davacının müşterek haneye dönmediğini, davacının müşterek haneye dönmesi için ihtar da çektiğini ancak yine de dönmediğini, bu sebeple kusurun davacıda olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı duruşmada alınan beyanında; kendisinin uzman çavuşluğu kazanmasından sonra davacının annesinin Kayseri' den gitmelerine izin vermediğini, bu sebeple de davacının müşterek haneyi terk ettiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, davacı için aylık 300,00-TL., çocukları Mehmet için de aylık 200,00-TL. tedbir nafakasının davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.
TMK. nun 195. maddesi uyarınca, evlilik birliğinden doğan yükümlülüklerin yerine getirilmemesi veya evlilik birliğine ilişkin önemli bir konuda uyuşmazlığa düşülmesi halinde, eşler ayrı ayrı veya birlikte hakimin müdahalesini isteyebilirler. Hakim, gerektiği takdir de eşlerden birinin istemi üzerine kanunda öngörülen önlemleri alır.
Aynı yasanın 197. maddesine göre de, eşlerden biri, ortak hayat sebebiyle kişiliği, ekonomik güvenliği ve ailenin huzuru ciddi biçimde tehlikeye düştüğü sürece ayrı yaşama hakkına sahiptir.
Hakkari Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/7 D.İş sayılı kararında, bu davadan önce 13.05.2009 tarihinde davalının davacıya müşterek haneye dönmesi için ihtar gönderdiği anlaşılmaktadır.
Davacı ayrı yaşamakta haklı olduğuna dair anne ve babasını tanık olarak dinletmiş, onlar davalının ilgisizliği ve sadakatsizliği konusunda görgüye dayalı olmayan soyut beyanlarda bulunmuşlar, davalının babası da tanık olarak bu beyanların aksine bilgi vermiştir.
Bu durumda evliliğin henüz başında olan tarafların ve tanıkların yakın akraba oluşu nazara alındığında öncesinde birbirlerini yeterince tanımaları, buna rağmen somut olay aktarmamaları ve sadakatsizlik konusunda isim ve yeterli bilgi vermemeleri, duyduklarını aktarmaları nazara alındığında, davacının ihtardan sonra eve dönmemekte haklılığı konusunda tanık beyanları ispat için yeterli görülmemiştir.
O nedenle, davacı eş yönünden ayrı yaşamakta haklılığın ispat edilememiş olması nedeniyle davanın bu yönden reddi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile kabulü doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.09.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy